Zespół aspergera

Zaburzenia wieku dziecięcego to jedna z najbardziej istotnych kwestii, determinujących następujące po sobie etapy rozwoju oraz późniejsze mniej lub bardziej prawidłowe funkcjonowanie jednostki w świecie. Wypunktowanie wszystkich zespołów chorobowych o podłożu genetycznym lub od genetyki niezależnych, charakteryzujących się dysfunkcją fizyczną, psychiczną, czy psychofizyczną byłoby zajęciem dość karkołomnych, dlatego poniższy tekst dotyczy jednej, całkiem nowej jednostce nozologicznej jaką jest zespół Aspergera.

Zdiagnozowanie zespołu Aspergera u dziecka jest dość trudne. Przede wszystkim zespół Aspergera charakteryzuje się niskim stopniem jednoznaczności objawów, dlatego jego zdiagnozowanie jest wyraźnie utrudnione i obarczone koniecznością zasięgnięci opinii u naprawdę wykwalifikowanego specjalisty. Takie obciążenie przekłada się na często błędne diagnozowanie oraz leczenie, a dalekosiężne skutki mogą powodować spory dyskomfort w dorosłym życiu. Mimo to jednak możemy w dużym uogólnieniu założyć, że zespół Aspergera jest dysfunkcja o charakterze funkcjonalnym, mającym w swoim podłożu obciążenie neurologiczne i jest ściśle powiązany z autyzmem. Tym co charakteryzuje ten konkretny zespół chorobowy jest zauważalna ułomność w kontaktach z otoczeniem, problemy z zaaprobowaniem zachodzących zmian, nikła umiejętność myślenia abstrakcyjnego oraz przesadne poddawanie się fascynacjom. Jednak, w przeciwieństwie do autyzmu odnotować należy względnie prawidłowy rozwój poznawczy, komunikacją na dużym poziomie logiczności oraz właściwym rozwojem mowy.

Jak zatem w sytuacji, w której ciężko jest określić jednoznacznie objawy, możemy wstępnie zdiagnozować a przynajmniej rozpoznać symptomy chorobowe?

Tym co powinno wzbudzić niepokój to wyraźne zaburzenia w relacjach o strukturze społecznej (niska potrzeba lub brak umiejętność podjęcia współpracy), problemów na polu komunikacji niewerbalnej (ograniczone spektrum ekspresji, problemy z bliskością) a czasami również wyraźna nieporadność motoryczna. Cechą charakterystyczną jest również dysfunkcja mowy oraz języka, ograniczone i często obsesyjne zainteresowania, a także niezmienność i powtarzalność zachowań. Jak zostało wcześniej wspomniane objawy na podstawie których diagnozujemy Zespół Aspergera nie są wybitnie jednoznaczne i mogą w sposób mylący pokrywać się z typowymi problemami rozwojowymi wieku dziecięcego. Jeżeli jednak uda się we właściwym czasie postawić odpowiednią diagnozę, objawy zespołu Aspergera mogą być zmniejszone poprzez stosowanie odpowiedniej diety, podawanie antydepresantów oraz sesje terapeutyczne. Psychoterapia jest nieprzecenioną metodą szczególnie rekomendowaną w przypadku wieku dojrzewania, kiedy to uporczywość objawów może być szczególnie nieprzyjemna i wpływająca w sposób znaczący na obniżenie samooceny oraz ogólnie kondycji psychicznej; zatem dobry psycholog Środa Wielkopolska wydaje się być całkiem dobrym rozwiązaniem. Właściwa psychoterapia to możliwość zredukowania do możliwego minimum skutków ubocznych wynikających z takiego a nie innego stanu psychofizycznego.